AD.nl: ‘Ik vind de koers gewoon mooi’

‘Ik vind de koers gewoon mooi’

Richard Avontuur 

Een duimpje omhoog, wenken of gebaren dat er tempo moet worden gemaakt. Coachen in het marathonschaatsen bestaat voor ploegleidster Linda Bouwens uit Gouda vooral uit een vorm van gebarentaal.

Linda Bouwens ploegleidster van Sportvrouw.com/monalise ploeg marathon schaatsen

,Een bril poetsen, bidonnen aanpakken, eigenlijk stelt dit niet veel voor”, stelt Linda Bouwens kort voor aanvang van de vierde schaatsmarathon van dit seizoen. De Goudse ex-schaatsster is voor het derde seizoen op rij actief als ploegleidster. Toch is het leuk, verzekert ze. Bij Monalyse-Sportvrouw.com is ze coach en steun en toeverlaat van de rijdsters. ,,Het leuke is om die meiden te helpen. En ik vind de koers, het spelletje gewoon heel erg mooi”, legt Bouwens uit. In februari 2015 zette zij ‘min of meer noodgedwongen’ een punt achter haar actieve loopbaan toen een zoektocht naar de oorzaak van verkramping in haar been werd gevonden in een knik in een liesslagader.

Vanaf het daaropvolgende seizoen deelde Bouwens haar ervaring als ploegleidster. ,,In het begin was het natuurlijk een mooie manier om bij de sport betrokken te blijven. Maar je kan anderen ook echt helpen. Met kleine dingetjes als die bril poetsen, maar je kan ook met tips en aanwijzigen die meiden helpen om het voor hen maximale resultaat eruit te halen.”

Als ploegleidster oogt Bouwens rustig. Tijdens de voorbespreking, die op wedstrijddagen standaard om 17.45 uur begint, informeert ze eerst bij ieder van haar rijdsters naar de fysieke gesteldheid. Die is, op wat kramp in een kuit en een opgezwollen voet na, in orde. Daarna wordt het strijdplan besproken. ,,Vorige week vond ik dat we te veel energie verspilden in het begin van de wedstrijd. Daarom hebben we nu afgesproken om in de eerste helft van de race energie te sparen”, legt Bouwens uit wanneer haar rijdsters beginnen aan de warming-up.

Aandacht

Wanneer om 19.05 uur de dweilmachine het ijs verlaat en Bouwens haar plekje langs de baan heeft opgezocht, melden de rijdsters zich weer bij haar. Bouwens neemt de bidonnen en jasjes aan en dan begint de koers. Die wordt door Bouwens aandachtig gevolgd, scherp op ontwikkelingen waar zij haar rijdsters op moet attenderen. Tachtig rondjes duurt de marathon, dus zijn er tachtig coachmomenten. Vooral met handgebaren stuurt Bouwens haar ploeg aan. Steeds als het peloton nadert, trekt ze daarom haar rechterhandschoen uit. Een duimpje omhoog, wenken als het viertal moet opschuiven in het peloton of met draaiende handen als het tempo omhoog moet in de achtervolging op de, naar later blijkt beslissende, ontsnapping. Slechts één keer schreeuwt de Goudse, als de pelotonsprint in aantocht is. Het oogt allemaal rustig. Die constatering brengt bij Bouwens een lach op het gezicht. ,,In het begin was ik veel te fanatiek”, verklapt ze. ,,Ik heb echt moeten leren om mijn temperament iets te temperen. Zoals ik ook heb moeten leren dat het maximaal haalbare per persoon verschillend is.”

Uitgereden

Net als voor de start, spreekt Bouwens na de race haar rijdsters één voor één aan om te informeren naar hun kijk op de wedstrijd. Zelf is ze ‘gematigd tevreden’, want ze had graag gezien dat iemand van Monalyse-Sportvrouuw.com vertegenwoordigd was in de kopgroep. Van het viertal rijdsters is Anne Leltz het meest tevreden. Zij reed als regiorijdster mee tussen de nationale top en haalde de finish.

Deel dit op: Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin